zhurmë

në skenën e zbrazur, spektrale të dëshirës, karriget të kushtojnë sytë!

Written by d
April 9, 2007 at 12:23 am
Posted in Uncategorized
Subscribe to comments with RSS.
| Cutthroat on mbetje! | |
| gripish on mbetje! | |
| gripish on mbetje! | |
| ujvara on mbetje! | |
| d on mbetje! | |
| ujvara on mbetje! | |
| gripish on mbetje! | |
| Elais on e…o, si është puna?… | |
| d on mbetje! | |
| ujvara on mbetje! | |
| d on mbetje! | |
| ujvara on mbetje! | |
| d on mbetje! | |
| ujvara on mbetje! | |
| d on e…o, si është puna?… |
Blog at WordPress.com. — Journalist theme by Lucian E. Marin
Edhe ketu shikon zhurme??
edrus
April 9, 2007 at 2:49 am
jo jo.ajo gruaja është duke thënë një sekret, fjala zhurmë nuk nënkupton “zhurmë”, por dramacitetin e mesazhit!
d
April 9, 2007 at 5:28 am
kjo eshte shume gongel…
alb
April 9, 2007 at 10:54 am
hej, ti e di si e bëri ai burri grek për të zgjidhur nyjet, nxorri jataganin…dhe hyri në histori, Demokle i thoshin, shpatën e këtij e përdorte dhe një burrë tjetër që qe vrasësi i parë serial që e bën të famshëm mediat, një i sëmurë psiqik që ishte fiksuar me krevatin e vet, Prokrust i thoshin këtij…u priste këmbët vizitorëve të vet prej asaj pjese që dilte jashtë krevatit ashtu që ti rrinin tamam, ose i zgjaste nëse i kishin më të shkurtra, rast ky në të cilin përdorte pemë që u përkulte majat dhe e lidhte viktimën me duart në një majë peme dhe këmbët në një tjetër dhe i lironte pemët të ktheheshin ne pozicion gatitu prapë, natyrisht duke shqyer me atë rast burrat që u rrinte krevati i madh…jo se ai donte të vriste, ata vdisnin vetë nga hemorragjia, atë e mbante shpresa se do ia dilte një ditë, që prej asa kohe ka ngelur shprehja ti shtrish këmbët sa ke jorganin meqë krevatet nga frika e madhe se ndonjëri do merrte përsipër traditën e shquar të Prokrustit filluan të ishin standartë…dhe këtu fillon një histori tjetër…!
d
April 9, 2007 at 2:51 pm
Prandaj te pyeta, se megjithese nuk njoh gjuhen e shurdhmemecave, m’u duk nje cike i thjeshtezuar pergjithesimi i koncepteve qe fut nen cadren e asaj fjale.
Sepse une konsideroj ‘zhurme’ teresine e zerave (dhe ketu jam dakord me ty qe mund te fusim fjale, tinguj, mesazhe e imazhe), qe krijojne shqetesim, do perfshija dhe ate zhurmen subliminale, qe ndoshta eshte e kendeshme per veshin tone, por qe heret a vone na ben qe te nderrojme dhe pikpamjet tona.
Shyqyr qe s’te arriti era e mishit te pjekur deri atje… se do t’ma konsideroje Zhurme dhe ate
edrus
April 10, 2007 at 2:00 am
Komplimenti per faqen e re.
edrus
April 10, 2007 at 2:01 am
ardhi, ardhi, edhe era e gotës që kishe në dorë, edhe shqiponja në bluzë e mbuluar me xhins, por nuk u duk si zhurmë, përkundrazi, qe një këngë që do e këndojë dhe vetë sot…
d
April 10, 2007 at 10:14 am