modë
Pajtimi i çuditshëm i homoseksualëve me mundësinë e përcaktimit të tyre gjenetikisht. Atyre u pëlqen që ndryshmëria e tyre të jetë biologjikisht e legalizuar. Në fund çdo njeri preferon gjenet si alibinë e përsosur. E pandergjegjëshmja e pati kohën e saj, shkoi e vate, nuk shërben më si justifikim universal. Megjithqë ajo akoma ishte një agjensi psikike. Tashi është biologjia që është duke u bërë garantori juridik, baza e argumetit legal. Diferenca, pozitive apo negative, është trupëzuar në një arsye imanente. Bilogjia gjenetike dhe sociobiologjia i kanë të hapura kanat dyert e së ardhmes, e cila për të ka për të qenë e ndritur.
Na, common, te besh nje koment si i me sipermi do te thote qe ti dicka me shume, do te thote, qe ti e di se kush eshte shkaku i vertete i homoseksualizmit. Bile edhe do te thote qe ty ne fakt te pelqen shume pozita e Dawkins dhe perpiqesh te flasesh si ai (vetem se ne sensin tjeter).
Merri me radhe te lutem:
1. e pandergjegjshmja: kush e percakton, si zhvillohet, si mund ta ndryshosh, manipulosh
2. E ndergjegjshmja? eshte vetem biologji dhe sociobiologji?
3. SI e shpjegon biologjia homoseksualitetin dhe cfare te shqeteson ty atje.
4. Si e shpjegon sociobiologjia homoseksualitetin dhe cfare te shqeteson ty.
5. A ka shpjegim jashte biologjise, socios, se nendergjgjshmes qe e bejne mode tendencen per ta lidhur homon me biologjine e socion?
Ti kerkon te provokosh po aq sa Dawkins. ME populizem, subjektivizem dhe nje doze frustrimi. Nuk e kuptoj pse eshte keq kjo menyre komunikimi ne rastin e Dawkinsit dhe e justifikueshmene rastin tend?
Selfmaderadio
July 19, 2007 at 12:05 pm
Meqë unë vetë, jo rrallë, apo të paktën mendërisht përdor tone absolutistë, më shqetëson mësuesia konvencionale dhe peripatetike e të tjerëve ndjeshëm. Nëse ti ke parë më shumë sesa ke komentuar këtu rrotull, ndoshta do kesh vënë re se këtu një shumicë gjërash shtrohen si pyetje. Subjekti i Dawkins dhe imi janë rrënjësisht të ndryshëm, nëse ju nuk mund ta bëni dallimin, më njoftoni se mund dhe ta spjegoj. Dhe jo, besojeni apo jo nuk kam asnjë pëlqesë apo ndjenjë të ngjashme me apo për Dawkins apo me militantë të çdo lloji, rast në të cilin nëse dukem i tillë vetë – apo fundja edhe ndaj vetes – prapë nuk ushqej ndonjë simpati. Gjë që ju nuk mund ta thoni për veten.
Bëhet e qartë se ty të kanë kapur dyshimet. Rast në të cilin mendoj se duhet të shtrosh pyetje më të sakta (nuk e kam ende fjalën për ato që keni numëruar).
Supozimet mbi shijet e mia dhe pëlqesat e mundshme janë një shteg që unë nuk do t’ua uroja ta merrnit.
Unë nuk jam as i aq i mençëm as aq i ditur sa Dawkins, por mbi të gjitha, fare ndryshëm nga ai unë nuk botoj libra dhe nuk kam ndërmend, mbase do ju duhet të kujtoheni ky është një blog, as më shumë as më pak. Ajo që ju quani koment nuk është saktësisht i tillë, është një lloj vërejtjeje (nuk e kuptova pjesën “na, common”), është fakt që homoseksualët së fundi janë ndjellë ta shohin si dukuri gjenetike apo të spjegueshme prej saj, faktin që janë “të ndryshëm” – kjo, nëse ky eufemizëm përdoret akoma dhe është nuk kthyer të jetë fyerje dhe të jetë zëvendësuar me ndonjë absurditet tjetër – e vetmja gjë që u mor në konsideratë. Homoseksualët që unë kam njohur në marrdhënie pune, ishin të gjithë papërjashtim, pro teorisë në fjalë, e vulosur prej American Academy of Pediatrics.
Në ç’mënyrë ju arrini në përfundimin se unë e di kush është shkaku i vërtetë i homoseksualizmit, për mua ngelet po aq i mistershëm sa shembulli me Bin Laden. Kur shprehni konkluzionet tuaja, jeni e lutur të citoni se çfarë ishte shtysa dhe pse, që ta marr vesh e kam llafin dhe të mund ta sqaroj.
Sa për pyetjet e numëruara…më duken se duhet ribërë…
Për të pandërgjegjshmen ka folur Freud & Co. si dhe për aktivitetin e formave foljore që ju rreshtuat, gjerë e gjatë.
Për pyetjen dy ju ngrini supozime për të cilat unë nuk jam shprehur, do t’iu duhet ta saktësoni, por parimisht dhe praktikisht, unë nuk besoj se do mund ti përgjigjem një pyetje që e kufizon ndërgjegjen ose si vetëm biologjike ose si vetëm sociobiologjike, ose si vetëm këto dyja bashkë. Literatura në lidhje me subjektin është e pafundme. Të interesuarve mund tu përpiloj një listë. Unë vetë besoj se njeriu ka shpirt.
Për pyetjen tre kontrollo shoatën e përmendur.
Nuk e di si e shpjegon sociobilogjia homeseksualitetin, jeni e lutur të më ndriçoni në lidhje me këtë.
Pyetja e pestë duhet po ashtu perifrazuar…ndoshta…por ashtu si e kuptoj unë, është se njeriu është i lirë të jetë si të dojë dhe të kërkosh të justifikosh ekzistencën tënde si pasojë e ndonjë paracaktimi rastësor, fatit anonim, e togfjalëshash të tjerë kundërshtues është së paku qesharake.
d
July 19, 2007 at 1:03 pm
Ok. Me duket se po shon shume larg kjo pune. Se pari, as ne enderr nuk me kishte ardhur ideja te supozoja mbi shijet tuaja. Kjo eshte ceshtja juaj. Pike!
Se dyti, nuk e ve fare ne dyshim qe cdo gje qe thoni me siper e thoni me sinqeritet dhe eshte ashtu. Vetem se duhet t’ju siguroj qe teksti qe keni shkruar ju vjen tek une ne ate menyre qe provon edhe pergjigjet e mia. Dikush shkruan dhe dikush lexon. Me sa po kuptoj une, dhe po e le tek une, une po ju lexoj gabim. Por ndoshta kjo vjen edhe nga fakti qe une disa gjera i shoh ne tjeter kontekst. Fenomen i zakonshem njerezor. Te uroj gjithe te mirat.
PS: Bin Ladeni ne eksperimentin gjenik do duhej te shihej si individi besimtar, me gjenin e besimit. Sigurisht ju mund te zgjidhni cilin subjekt te doni, zgjedhja eshte e lire, eksperimenti i njejte. Atehere ne se ka vertet nje gjen besimi X, dhe nese do ishte e mundur praktikisht ta benim kete gjen jo funksional, do te ndodhte qe Bin Ladeni nuk do ishte me besimtar, nuk do shfaqte piken e kuriozitetit per besimin. Kjo do ishte evidenca e pare qe gjeni X ka lidhje me besimin. Evidenca e dyte do te ishte, ta ribenim kete gjen prape funksional. Nese vertet gjeni x ka lidhje me besimin atehere Bin Ladeni do behej perseri besimtar. Kjo eshte, thene popullorce, skema se si analizohen funksionet e gjeneve. Meqenese eshte e pamundur (akoma) te switch off completely nje gjen njerezor pa e sakrifikuar njeriun askush nuk mund te thote se ka nje gjen besimi. Por edhe ne se nje eksperiment i tille do ishte e mundur, do te duhej nje analize e sterthelle per te provuar qe humbja e besimit eshte pasoja direkte e gjenit X dhe jo nje pasoje kolaterale. Shpresoj te jem shpjeguar kete here.
Selfmaderadio
July 19, 2007 at 1:50 pm
Ju thatë “do te thote qe ty ne fakt te pelqen shume pozita e Dawkins”…ideja në një fjalë e asaj që unë thashë, është se – jo.
Pjesa tjetër merr në konsideratë këtë “Ti kerkon te provokosh po aq sa Dawkins. ME populizem, subjektivizem dhe nje doze frustrimi. Nuk e kuptoj pse eshte keq kjo menyre komunikimi ne rastin e Dawkinsit dhe e justifikueshmene rastin tend?”…asnjë akuzë serioze nuk u ngrit, thjesht po hidhja dritë.
Dhe unë ju uroj natyrisht më të mirën.
P.S
Ajo që unë desha të bëhej e qartë ishte se nuk është besimi i individit që ju përmendni se mund të ishte pothuaj një rast ideal të përdorej si kavje – gjë që natyrisht njerëzimi nuk mund t’ia lejojë ende vetes – por që bindja e njeriut në fjalë nuk është burimore, nuk vjen prej besimit fetar, por prej individualizmit, që si i tillë, është dukuri themelore dhe shenjuese e kulturës ku ju mund të bëni pjesë (ajo perëndimore) dhe jo e kulturës prej nga ku heroi i këtyre pyetjeve vjen, apo supozon se bën pjesë. Kështu eksperimenti – përherë i pamundëshëm, por i diskutueshëm – ashtu hipotetik siç është, duhet riparë. Dhe ndoshta – gjithmonë hipotetikisht – gjeni që duhet të parë si i dyshimtë është ai i opinionit, besimit tek vetja apo ndonjë i ngjashëm, sesa ai i përuljes dhe besimit. Këtë desha të thosha unë, e meqë shembujt radikalë sjellin rrjedhoja të tilla, mund tu jetë krijuar përshtypja e thellësisë, porse në fakt janë duke u bërë vetëm sqarime paraprake.
E spjeguar ishit prej fillimit, shtysa dhe përzgjedhja e shembullit po diskutohej, jo natyra e tij.
d
July 19, 2007 at 2:21 pm